كجاست . آن‌گاه ثابت كند طبق شواهد تاريخى و ادلهء موجود ، اين نظريه نه مطابق با واقع است و نه معقول و منطقى . نويسندهء شهيد در فصل اول ، وجوه احتمالى مختلفى را كه ممكن است اسلام با امر رهبرى سياسى و مذهبى امت و جامعهء اسلامى ، بدان گونه برخورد كند ، مورد تجزيه و تحليل قرار مىدهد و ثابت مىكند تشيع نتيجه و محصول طبيعى اسلام است و تنها راه منطقى و معتدلى كه با اوضاع و مقتضيات صدر اسلام و با رسالت پيامبر گرامى اسلام صلّى اللّه عليه و إله و سلّم سازگار باشد ، اين بود كه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلّم در مورد آيندهء دعوت اسلامى ، بىاعتنا نباشد و به فرمان خدا ، فرد شايسته‌اى را از ميان امت انتخاب كند و روح اسلام را در اعماق وجودش بدمد و رموز و اسرار رهبرى را به وى بياموزد تا در پرتو رهبرى او ، جامعهء اسلامى به لحاظ فكرى ، سياسى و اجتماعى اداره شود . در فصل دوم به مبدأ تقسيم امت اسلامى به دو گروه شيعه و سنى و دفع توهمى كه تشيع مذهبى را از تشيع سياسى جدا مىانگارد ، مىپردازد . شايان ذكر است علىرغم چاپ‌هاى متعدد اين كتاب ارزشمند ، جاى خالى تحقيق ، تبويب و حواشى سودمندى كه مناسب با شأن كتاب باشد ، حس مىشد ، كه خوشبختانه محقق محترم دكتر عبد الجبار شراره اين مهم را به انجام رسانيد و كتاب را به اشاره و تأييد حضرت آيت اللّه سيد محمود هاشمى شاهرودى مد ظله العالى